- Za godzinkę muszę być w domu - powiedziałam.
- Dobrze. Przyjdziesz jeszcze do mnie? - zapytał Damon z nadzieją.
- Pewnie! Ale dzisiaj to ty przyjdziesz do mnie, o 22,00. Robimy w domu imprezkę.. - powiedziałam stanowczo.
- Będę na pewno - odpowiedział.
Po chwili poszłam do przedpokoju, ubrałam buty. Szykowałam się do wyjścia, już łapałam za klamkę i nagle usłyszałam:
- Stój! Telefon. Zapomniałabyś.. - powiedział do mnie Damon.
- O, no tak, dziękuję - odpowiedziałam.
Wtedy podszedł do mnie bliżej i pocałował mnie w czoło. Wyszłam i szybko pobiegłam do domu. W wejściu czekał na mnie Jeremi.
- Gdzie byłaś? - pytał.
- U Bonnie, przecież pisałam Ci wczoraj. - powiedziałam wchodząc do kuchni po szklankę wody.
- Nie było Cię u niej. Była u nas wczoraj bo chciała do Ciebie na chwilę przyjść coś pożyczyć. - zdenerwowany mówił.
- Dobra, byłam u Damona.. Nie mogłam wczoraj wrócić. Trochę wypiłam, przepraszam Cię Jeremi. - mówiłam do niego spokojnie.
- Mogłaś wczoraj powiedzieć prawdę. A jak u niego było? - pytał Jeremi.
- Dobrze, rozmawialiśmy długi czas.. Pójdę już do pokoju. Muszę ogarnąć troszkę dom, zaprosiłam na wieczór paru znajomych, jak chcesz też możesz kogoś sobie wziąć, ale góra 3 osoby.
Popatrzył na mnie zdziwiony, a po chwili z uśmiechem odszedł do pokoju.
Zaczęłam sprzątać, zleciały mi tak 3 godziny, była już 17,00. Musiałam kupić jeszcze picie i coś dobrego do jedzenia. Jak wróciłam z zakupów była 19,00. Poszłam się ładnie ubrać, pomalować, zapytać Jeremiego czy kogoś zaprasza.. Powiedział, że nie, i tak wszyscy pewnie przyjdą..
Tak minął mi czas do 22,00. Nagle zapukała pierwsza osoba.
- To pewnie Caroline z Bonnie. - moje najlepsze dwie przyjaciółki, powiedziałam do Jeremiego który stał obok.
Nie myliłam się. Za chwilę przyszła moja koleżanka Vicky z Tayler'em. A potem reszta znajomych. Przyszło trochę więcej osób niż myślałam. Naliczyłam ich aż 32, ale nadal czekałam na Damona, który miał być.
Po 23 ktoś zapukał, szybko poszłam otworzyć drzwi. To był Damon.
- Hej Damon! Co tak późno? - zapytałam śmiejąc się.
- Cześć, nie lubię przychodzić na czas - uśmiechnął się do mnie.
- Okay, to na co czekasz, nie wejdziesz? - pytałam.
- A mogę? - pytał ze śmiechem.
- Jasne, zapraszam do środka! - powiedziałam.
- Nie wiedziałem, że tyle pijesz - powiedział Damon z uśmiechem.
- Ej! Haha nie piję dużo.. Tylko teraz nie wypada nic nie wypić - popatrzyłam na niego.
- Chodź zatańczymy! - porwał mnie na środek salonu na którym reszta też tańczyła.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz